Bovenzaal in Hoogeveen

In de HEMA in Hoogeveen heb je een bovenzaal met een leestafel las ik onder aan de trap. Wiebelend met

boodschappen, koffie en een broodje zonder beleg klim ik de trap op. Hier was ik nog nooit geweest dus was ik nieuwsgierig. Prachtig klein zaaltje stikvol tafeltjes met stoeltjes en er was aldaar ook nog een trap naar het dakterras. Kon je lekker buiten zitten en over de hoofdstraat heen kijken. Maar het was regenachtig weer dus dan maar aan het raam gaan zitten met uitzicht over de daken van winkelpanden van de hoofdstraat in Hoogeveen.

Met mijn schrijfblokje en pen in de hand kijk ik nog eens rustig rond. Terwijl ik mijn koffie genietend drink komt er een dame en gaat ook zitten kijkt terug naar mij en gaat stilletjes de krant lezen is waarschijnlijk ook aan het bijkomen van de drukke Pinksterdagen in het gezin. Een buitenlandse man zit pal voor de deuren van het dakterras hij begint te luid telefoneren. Letterlijk verstaan doe ik het niet, maar d.m.v. zijn lichaamstaal en stembuigingen begrijp ik dat hij zo wel weer thuis komt. Maar hij wil eerst zijn krantje even in alle rust lezen en niet gestoord worden. Ik schrijf en de dame voor mij kijkt nog eens naar mij terwijl ze zachtjes haar soep op lepelt. Mensen die aan hen huiselijke omstandigheden ontsnappen in de stille bovenzaal met leestafel van de HEMA. Even ontsnappen aan het woud van verwachtingen van gezinsleden. Geen licht, lucht ervaren en hier even komen nadenken of gewoon even vergeten wat er allemaal weer gaande was thuis. Dan stapt de buitenlandse man losjes op en groet met een klein gebaar zachtjes de medelezers aan ieder hun tafeltje en vertrekt. Nieuwe stille dames komen nu binnen en elk gaat aan een eigen rustig leestafeltje zitten en ontspannen. Hoe kon dit leeszaaltje aan mijn aandacht zijn ontsnapt? Een mooi bijkomzaaltje met zachte relaxmuziek .Altijd druk bezig dus en niet rondkijken, maar vanmorgen wel. Gelukkig  een prachtig plekje om eens te kunnen nadenken en op adem komen.Kom er ook maar eens kijken,lezen of nadenken of misschien is er ook zoiets in je eigen woonplaats, zoek er maar eens naar.

Vraag 19 van 50books

 Vraag 19:

Wie is er lid van een (online) leesclub?

Nou ik dus niet ik heb er ook geen zin aan, en waarom niet?

Nou ik hou niet van samen boeken lezen.

Ik heb de ervaring dat de meeste mensen niet de boeken willen lezen die ik graag lees.

Bovendien kan ik vaak mensen niet goed verstaan in een groep en ook wil ik mensen eerst beter kennen voordat ik van alles ga delen, ook over boeken ja (glimlach)

Boeken die mij totaal niet aan spreken wil ik niet lezen.

En dat gaat dan toch gebeuren als ik mij aansluit bij een leesclub.

Ik wil vrij lezen wat mij boeit en bezig houd .

Ik sprokkel verhalen die mij wat leren over moed en nieuwe inzichten.

Ik wil tijd houden voor mijmeringen en overwegingen over wat ik heb gelezen.
De meeste mensen staan ook niet open voor het woordje "Misschien" en weten veel  te vaak " heel zeker " en daar word ik vaak erg moe van.

Nu lees ik de memoires van Elie Wiesel. De titel is: “Alle rivieren stromen naar Zee “

Ik wens jullie een goede Pinkster-zondag 



 #50books : Elke week op zondag word er een nieuwe boekvraag gepost.
Die door iedereen vrij mag worden ingevuld.
Het is een initiatief van Peter
 http://www.petepel.nl/

Terplicht

Toen ik nu ontwaakte in mijn eigen kindertijd,
de mussen bij dozijnen tjilpten op het landgoed,
mijn opa’s tortelduiven dof en zoetjes koerden,
drong het tot mij door dat ik nu nu nu gelukkig was,
voor het eerst gelukkig was, beschermd en zorgeloos.
Zonlicht door vers lenteblad schommelde de wanden
langs, voorbij de vogels hield een stilte van blijere
verwachtingen de adem jubelend in – en de schapen
blaatten vrijelijk tussen de sussende zeisen, en in
de verte klingelde een kerkje altijd zondag.
Ik lag alleen in bed en bleef nog even liggen.
Paardenhoeven ploften over het zandpad langs
de dahlia’s, iedereen was lang al wakker, onderweg
of aan de koffie, die geurig opsteeg uit het trapgat
en versmolt met mijn heilige eerste geluk.
En ik lag in bed en bleef nog even liggen,
in de dakgoot kringelde het neergewaaide licht, en dan
te ontwaken, het groen sidderende raam te zien, dat wel
net lijkt te ontstaan in de simpele blik van een kind
dat ontwaakt als niets dan ruimte en terstond betoverd
stilstaat in de hof zijner vaderen, zijn bedauwde ogen
opslaat, al wat breder in de schouders, wetend: zo
moet het geweest zijn in de eerste fractie van een tel.
Zo bleef ik intact als de dieren zich vervoegden
aan de staldeur en ik samen met mijn opa eerde elke
zilverrode nevel, die over het veld een spoor trok
van waarschijnlijke oneindigheid en de hoeves
van de buren één voor één met lof verzwolg.
Het was een lukrake wens om voorgoed in dit
bed te ontwaken en nooit meer bij de tuimelingen
van de kraaien op het dak uit de gunst te raken,
bij de dans van melkgoud langs het dahliabehang,
de onbedreigde mussen en de tamme zoete tortels
– om voorgoed in dit terplicht te zien en te ontwaken.
En het was goed, en ik zag

Een gedicht van Pieter Boksma


Dag lezers dit is een gedicht over behaaglijk, zeer gelukkig voelen.
Als kind vroeger en nu als volwassene.
Geniet ervan.
Groetjes van Novelle

Vraag 18......... 50books

Vraag 18:
Welke door literatuur geïnspireerde tatoeage zou jij graag willen hebben?

Tatoeages die vind ik gewoon niet mooi.Ik kan er veel argumenten bij halen waarom ik ze niet mooi vind. Maar dat doe ik niet.Ik wil niemand kwetsen die ze wel heeft laten aanbrengen.Want over smaak valt namelijk niet te twisten.Zulke dingen doe je vaak met een gevoel die je wil uiten en die wil ik niet onnodig kwetsen
Teksten op je huid laten schrijven hmmmmm Nee toch maar niet. 

 Ik schrijf liever op papier.Vroeger toen ik nog geen twintig was schreef ik wel teksten en gedichten op behangrollen en plakte die op mijn kastdeur.Als ik er naar keek dan werd ik daar blij van. Of ik wilde de tekst beter doorgronden door het vaak te lezen of te bespreken met vrinden en vriendinnen.
Ik wilde de gedichten en teksten onder de aandacht brengen en er samen over praten en nadenken.
Het is al zo lang geleden minstens 40 jaar en tegenwoordig laat ik mooie gedichten lezen op mijn weblog. Veel veranderd ben ik wat dat betreft dus niet.(glimlach)
 
Wat ik wel mooi zou vinden is een medaillon aan een ketting in de vorm van een boekje. De namen die in mijn hart zijn geschreven zou ik daar in laten graveren maar geen literatuur of een Bijbeltekst Want met het voort gaan met lezen kom ik steeds weer wat nieuws tegen, dus daar is dus geen beginnen aan. En de bovenstaande button zou ik leuk vinden op mijn jasje om kinderen aan te sporen om te lezen.



 #50books : Elke week op zondag word er een nieuwe boekvraag gepost.
Die door iedereen vrij mag worden ingevuld.
Het is een initiatief van Peter
 http://www.petepel.nl/

Kwartelen

Buiten dendert het voorjaar wild en vastbesloten door. En na een buitje regen en koude windvlagen is de

bloesem al aan het verwaaien. Het gaat snel en spoedig zal de zomerzon op onze tuintafel schijnen Maar hier binnen wil de winter bijna niet wijken. Er zijn bijna geen bloemen die zich openen voor de warmte en de nieuwe dag.

Samen zitten we bijna verlegen te glimlachen naar elkaar. Drie slechthorende mensen en eentje die geen dialect verstaat. Het lijkt wel een kwartelmoment, we zoeken, raden en vinden dan gelukkig de tuin als ontmoetingsplaats. Daar beleven we even het voor jaar van het stekken en poten. Ieder ziet zijn eigen tuin voor zich en begint te vertellen met herhalingen en gespitste oren die het maar half horen. We maken gebaren en herkennen de kleine vreugdes van vroeger en nu lopen we verheugd met elkaar op weg door de stokbonen, aardbeien en nog veel meer. Het ruikt er fris voorjaarsachtig pffft gelukkig maar zo voelen we met elkaar mee. Ik ruik zo de bloemen en de boontjes zo fris uit mijn vader en moeders oude tuin.

Zo kwartelen we toch even genoeglijk door de morgen. Bekijken even de nieuwe T-shirtjes die vrolijk glanzen in de kast en zijn blij met de aandacht die  er voor was.. De winter is nu even schutterig geweken voor een dag. Misschien wel langer als een dag ik hoop het maar.

Mis je

WE-300 ...oplossing

Myra zuchtte, kooktijd en wat zou ze nou weer maken? Ze keek in de zak met groenten van de

voedselbank. Brrrr Witlof, dat hadden de huisgenoten onder flink gemopper al twee dagen gegeten. Ze moest zich dat eigenlijk ook niet zo aantrekken dat wiste ze wel maar het deed toch pijn. Ze sloofde zich uit om van de karigheid toch iets smakelijk te maken en ze kreeg stank voor dank. Nee dan maar de winterwortelen met wat uien. Ze zagen er al niet meer zo fris uit. Dat zou wel weer veel gemopper geven. Bij voorbaat trilde ze van woede net alsof zij de karige kost op haar geweten had. Ze mochten blij zijn dat ze gevarieerd te eten kregen ook al waren het groenten die andere mensen niet bliefden. Ze keek of er genoeg aardappelen waren voor een stamppot. Nou dat was niet veel zaaks meer, maar goed dat zag je toch niet meer, als ze de aardappelen stampte. Ze had er geen worst bij maar wel een pakje spekjes dat zou wel in de smaak vallen Aardappelen geschild en de schoongemaakte gesneden wortels en uien samen in de pan met water opgezet. Nu de spekjes in de koekenpan met wat peper voor de pittigheid ja het rook wel lekker heel anders als de witlof van gisteren. Rustig ging ze even een kopje thee drinken terwijl de pannen op het vuur stonden te pruttelen. Na de theepauze, liep ze de keuken weer in, om eens in de pan te kijken of alles al bijna gaar zou zijn. Myra schrok de hutspot was in een grote wortel en aardappelsoep verandert. Gauw,snel wat aardappelpureepoeder erbij dacht ze. Stiekem strooide ze wat door de te natte stamppot met een goed resultaat. Haar huisgenoten aten er zonder gemopper smakelijk van gelukkig maar


Ook een WE-300 schrijven? 
http://platoonline.wordpress.com/category/we-300/

50books.....vraag 17

Vraag 17: Hoe behandel jij je boeken?   

Ik heb niet zoveel boeken misschien twee en een halve boeken kasten vol. Eerder heb ik al mijn gelezen boeken eens weg geschonken toen ik ze had gelezen. Die boeken gingen dan naar bijvoorbeeld verpleegtehuizen of ziekenhuizen.Ik wilde toen graag delen, lezen kan zo fijn zijn voor een ziek mens en die heeft er vaak ook de tijd voor.
Tegenwoordig doe ik dat niet meer, als ik een boek koop dan zet ik er altijd mijn naam en de aankoopdatum in.Als ik boeken cadeau krijg dan zet ik de naam van de schenker er ook bij. Ik houd mijn boeken wel netjes en gebruik ook boekenleggers. Mooie kaarten die mij worden toegestuurd gebruik ik ook vaak als boeken legger. Een mooi plekje vind ik dat, want zo kan het gebeuren dat je een mooie kaart van lang geleden nog weer eens tegen komt, en vanzelf komt de leuke herinnering daar bij. Ik heb zelfs een boekenlegger met een kralenketting eraan staat leuk hoor in de boekenkast.
Ik repareer ook boeken wel met gewone plakband hoor.Ik hou niet zo van die scheuren gemaakt door het omslaan.Dit gebeurt vaak in kinderboeken. En mijn gedichtenbundels,kunnen al lang niet meer op èèn plank boven mijn computer staan. Al die uniek mooie zinnen bij elkaar, en `s avonds hoor ik ze soms zo zalig dichterlijk mompelen tegen elkaar als ik twee glazen wijn achter mijn kiezen heb.(glimlach)
Nou ja ik houd dus van mijn boeken maar het blijven dingen die vervangbaar zijn.




 #50books : Elke week op zondag word er een nieuwe boekvraag gepost.
Die door iedereen vrij mag worden ingevuld.
Het is een initiatief van Peter
 http://www.petepel.nl/

Boek, bomen en bijkomen.

Ik schrijf je dat ik een hectische week heb gehad.De onverwachte emoties als reactie op allerlei

gebeurtenissen in ons gezin overvielen me snel als golven van de zee.Steeds weer aanspoelend en terug trekkend.Zo verwerk ik meestal indrukken die me raken,  vermoeiend hoor.
Gelukkig kon ik me soms een uurtje eventjes terug in de oase van de
 "Verzamelde proza" van Jo Hanlo.
De titel : "Een erwt zo groot als een voetbal is geen erwt"
Van Jo Hanlo had ik nog nooit iets gelezen. Bofkont dat ik ben dat ik zomaar even mijn aandacht elders kan richten als de emoties mij teveel worden.Van Jo Hanlo weet ik nagenoeg niks eigenlijk en de tijd om daar eens naar te gaan zoeken had ik afgelopen week niet. Dus mocht je iets weten over Jo Hanlo, of zijn werk kennen graag lees ik dat in de reacties.

Ik heb wel genoten van het zachte lentegroen in het bos op zaterdagmiddag. Ik heb zelfs hele kleine scheuten van verschillende bomen meegenomen om die als  bonsai-boompjes op te kweken.
Het geduld oefenen dat je daarbij nodig hebt lijkt me wel een goede zaak.Heerlijk langzaam en bedacht bezig zijn zodat die over elkaar buitelende emoties die me soms over vallen tot bedaren komen.Ik heb daar ook nog wat foto`s kunnen nemen van bijzondere bomen.Ik vond het wel aardig deze twee verschillende boompjes elkaar haast omhelzend opgroeiend.Toch heel verschillend maar verdraagzaam naast elkaar.Mooi toch?

Zo was het afgelopen zondag ook weer fijn samen naar andere  kerk te gaan. Genieten van de rust en bezinning over de vrijheid van je gemoed.Dat je durft naar eigen mening te leven.Uit liefde en eigen verantwoordelijkheid. Opgelegde verwachtingen niet direct weg doet maar er rustig naar kijkt en je eigen beslissing neemt hoe je verder gaat.
Ik wens je een kalm gemoed en een fijne dag.

groetjes van Novelle

Onvervreemdbaar

Veel plezier vandaag

Ik lees nu de Rookzanger

Afgekopen zaterdag vond ik " Rookzanger " bij de pas aangeschafte boeken in de bibliotheek.
Het is een bundel 101 columns van Jean-paul van Spaendonck.
Geerten Meijsing schreef op de achterzijde onder anderen dat hij een stemmingskunstenaar is.
Zelf zegt van Spaandonck dat hij een meteopaat ( iemand die zich sterk laat beïnvloeden door het (slechte) weer).  is en over gevoelig voor het seizoen en weersomstandigheden vooral de wisselingen daarvan.
Verder zegt G.Mijsing dat hij weinig mensen kent die zo bondig weten op te schrijven wat er omgaat, opspeelt of bezworen wordt in het gemoed.
Ik vind zijn schrijven erg aansprekend en herkenbaar en hij is ook nog eens een weblogger van blogspot.

Een aanrader om zijn weblog te volgen mensen.
Misschien als je daar eens wat hebt gelezen koop je zijn boek ook

Ook even de Rookzanger lezen?

http://janpaulvanspaendonck.blogspot.nl/

Vraag 16......50booksvragen

 Vraag 16

Welk boek kreeg je bijna niet uitgelezen omdat het je de stuipen op het lijf joeg?

Dat zijn meerdere boeken geweest.Maar om die allemaal op te sommen lijkt me niet goed dus laat ik de laatst weg gelegd boek maar eens noemen. 

"Buiten is het feest" van Arthur Japin.

De reden is: als kinderen totaal ontheemd raken door seksueel misbruik ik bijna over mijn nek ga tijdens het lezen.Ook de voortdurende bespieding die Zonne moest ondergaan trof mij zo dat ik er  onrustig van ging dromen.Het beklemde me zo dat ik het boek snel terzijde heb gelegd.De stiekeme wreedheid naar Zonne is zo stuitend dat ik er overstuur van raak.

Als ik hier over hoor op de T.V. sluit ik mijn oren niet want we moeten luisteren naar de stem van deze kinderen. Ik ken zelfs vrouwen die zoiets hebben meegemaakt.Het is vreselijk wat  hun is aangedaan en bepaald hun hele leven.Maar boeken erover lezen gaat mij te ver,want  ik kan niet ontspannen lezen over zoiets.

 #50books : Elke week op zondag word er een nieuwe boekvraag gepost.
Die door iedereen vrij mag worden ingevuld.
Het is een initiatief van Peter
 http://www.petepel.nl/

Blote voetendag vandaag

Vandaag voor het eerst met blote voeten in mijn sandalen naar buiten . Heerlijk vind ik dat net zoals kleine

kinderen uitkijken dat ze met korte blote benen buiten mogen spelen.Zie ik in het voorjaar uit naar het dragen van sandalen met een likje nagellak op mijn nagels.Verder doe ik het rustig aan hoor. Zomerjas aan met een lange broek,dat dan weer wel.Maar het geeft een opgetogen gevoeltje die blote voeten en dat luchtige bloesje maar wel met lange mouwen hoor.Ik blijf een rustig-aan-dan-breekt-het-lijntje-niet-mens.Maar met blote voeten lopen ben ik roekeloos dus lekker je kousjes uit en de wind lekker laten waaien door je tenen er is niks zaliger als dat..Vandaag was het dus mijn blote voetendag, de eerste van dit jaar.En ik heb er van genoten jullie ook? Morgen verwachten ze weer wat koeler weer.Pfffft nou ja dan draag ik mijn sandaaltjes maar binnen.Ik ben niet zo gauw uit mijn sandalen te slaan hoor als ik ze eenmaal heb gepast is er geen houden meer aan.

Jullie ook sandalen gedragen vandaag?

De nietszeggenheid van geluk (schrijfveer)

toverdoek

De nietszeggendheid van geluk stond er op de schrijfverenlijst.

De voorspoed is BIJNA nietszeggend geworden in mijn leven .Als alles je zomaar toevalt dan heeft het bijna geen stem meer.Daar valt dan weinig meer over te zeggen zeker na jaren van voorspoed en geluk.Geluk Lijkt dan gewoon geworden.

Ik heb al zoveel uitspraken over geluk gelezen dat ik er spuugzat van ben. De nietszeggendheid van geluk, het is moeilijk te verwoorden, juist om die nietszeggendheid bij zijn staart te pakken en eens goed te bekijken.

Toen ik opnieuw goed moest leren praten was elke kleine vooruitgang een geluk die me ten deel viel. Toen ik de strijd tegen borstkanker streed leerde ik veel nieuwe dingen ook een vorm van geluk. Maar als alles dan is overwonnen moet ik op zoek naar een nieuwe uitdaging ?

Daarom zijn mensen ook zo dol op wedstrijdjes bedenk ik me nu. Sommige mensen zien liever iemand anders strijden tegen de berg die in de weg ligt naar de overwinning. Daarom zijn sportprogramma`s ook zo populair. Zonder ontbering en strijd is geluk gauw verbleekt, saai en leeg?

Ik ben er nog niet over uitgedacht hmmm..........En nieuw, het woord nieuw is volgens mij ook een vorm van geluk het moet nog ontdekt worden het is ook niet vanzelfsprekend.Het laat je stamelen, stuntelen omdat je het nog niet kent en dus ook niet kan verwoorden.Dus geluk is steeds stoeien met  nieuwe woorden en begrippen voor mij?

De nietszeggendheid van geluk daar gaat het over. Misschien kun je ook nog iets noemen wat je niets zegt.Misschien wel dit schrijven en mijn vragen? Misschien kunnen we ook nog wel eens iets schrijven over verwondering en verveling zijn die veel zeggender dan?

Tja, over de nietszeggendheid van geluk…..heb jij er iets aan toe te voegen?


P.S.Wil je ook eens een schrijfveer schrijven?
http://www.heldenreis.nl/Schrijfveren