donderdag 17 april 2014

Mijn huis?

Mijn huis staat aan de westkant gericht op de zee. De zee met woeste golven, die aanrollend, bijna het terras van het huis bereiken. Er liggen daar prachtige schelpen gestapeld tot een hoge haag. Die als het ware een afscheiding van de tuin is. Het parelmoer in die schelpenhaag blinkt zomers in de middag. Het weerkaatst het licht in schitterende kleuren door de raam naar binnen. In de winter blaast de wind prachtige droevige melodieën door de schelpenhaag heen. Daar zit ik dan in de lange donkere winteravonden, naar te luisteren. Gelijktijdig zingt de zee haar partijtje mee. Steeds maar weer het aanrollen van de golven en het weer terugtrekken van het water. Het verveelt nooit om in een stoel, door het raam te kijken. Naar de immer bewegende zee. Het huis is omgeven door de zilte, zuivere lucht. Van verre zie ik de wolken naderen. Af en toe zie ik een schip door zee varen.
 Op de oostkant van het huis, zie ik een groot  woud, waarin je kunt verdwalen als je de weg niet kent. Er staan allemaal verschillende bomen. Het is een lust voor vogels en andere bosdieren. In de zomer is het daar heerlijk koel. In het woud, staat een prieel met veel glas. In de vroege ochtend vertoef ik daar om te luisteren naar de regen en het ruisen van de bladeren. De bomen zitten vol verhalen.
 Luisterend in dat prieel ga ik die verhalen opschrijven. Het is er niet zo licht helaas dus heb ik er een lamp nodig. Een open haard is aanwezig voor als het te koel is. De oostzijde van het huis heeft een stal. Die is er voor de dieren. Bij die stal woont een goede vriend die de dieren verzorgt En me leert om dieren een beetje te begrijpen. Samen gaan we dan wandelen en later als ik het geleerd heb, ook paardrijden door het woud. Natuurlijk drink ik verse chocolademelk van de koe die chocolade melk geeft. (Glimlach)
 Op de zuidzijde van het huis is de muur helemaal begroeid met sierpeulen. Ook prachtige stokrozen in verschillende kleuren sieren de zuidzijde van het huis. Ze deinen in de warme zomerwind. In deze zijde is ook de deur. in de hal, die met prachtige Chagall-ramen is versierd. Speelt het licht prachtig met het gekleurd glas. Ook hangen er zonnehoedjes in alle maten op de kapstok. Verder buiten zie ik een prachtige moestuin en een schitterende boomgaard met heerlijke vruchtbomen. Vele verschillende soorten kun je daar bekijken. Het is een lust voor het oog. Hier lig ik vaak in de middag een dutje te doen in het gras. Heerlijke verse vruchtentaarten bak ik als je op bezoek komt. Want aan deze zijde zijn ook een paar logeerkamers gevestigd voor bezoek. Het huis is zo groot …ruimte genoeg voor velen.
 Op de Noordzijde zie ik in de zomer, wuivende korenvelden. Ik ben dol op akkers en de vergezichten in alle jaar getijden. Een akkertje met mais mag niet ontbreken. Want ik geniet van die hoge planten. Ik doorkruis ze wel eens en voel me daar heel veilig tussen die plantenrijen. Enkele druivenstruiken ontwaar ik in deze zijde van het huis maar die gedijen daar niet zo best. Weet je en ik leer er op een trekker rijden. Zodat ik zelf kan zaaien en oogsten. Prachtig  er is ook een weitje voor mijn chocolade koeien. Het gras maai ik persoonlijk want ik ben dol op de geur van pas gemaaid gras. Mooi huisje is dit toch?

PS.... Weer een oudje uit het archief

dinsdag 15 april 2014

Clean Pete - Wandelaar


Bericht 8 uit Hoogeveen

Hee hallo Marja


Vanmorgen was het hier mistig en stil. Wat vogels scheren in rake snelle korte vluchten om het huis. Ik heradem geen radio, tv of andere geluiden om mij heen. Alleen het gierend geluid in mijn rechteroor. Die gewoon bij me hoort en me niet meer stoort Een vorm van tinnitus ( http://www.tinnitus.nl/over-tinnitus.html ) wat nogal vaak voorkomt heb ik begrepen. Gelukkig haalt het me niet meer uit evenwicht alleen als ik extreem nerveus ben hindert het me en zet ik bewust de radio aan om het gegier te maskeren. Vanmorgen was ik me er ineens weer bewust van.

dinsdag 8 april 2014

Souvent



Dag lieve broer
Ik zag je hoog in de bloeiende boom voor ons huis.
Ja je bent iets te vroeg hoor je bent nog niet jarig vandaag.
De boom bloeit weken te vroeg namelijk.
Niettemin was het fijn je even hoog wiebelend in de boom te zien.
Ik mis je broer. daaaag



P.S. kleine introductie voor Souvent
Al waar ik kleine bootjes op het water laat varen met kleine zomaar berichtjes.
Ik ben weer iets nieuws aan het proberen.

vrijdag 4 april 2014

Groeien

Marion zingt zachtjes terwijl ze op haar persoonlijk akkertje werkt. De wind blaast haar bedwongen haardos weer vrij tot een wilde coup. Het kan haar geen mallemoer schelen want zij is bezig met haar tuin. Ze voelt zich vrij en levendig, in vol vertrouwen op het zaad dat ze zaait in de aarde.Het zal openbreken in de duisternis van de warme aarde. Het zal opkomen om warmte, licht van de zon te zoeken. Om vrucht te kunnen dragen van wat in haar is.
Maar het voelt alsof dat zaad bemoediging nodig heeft en daarom zingt zij het zachtjes toe. Want breken aan jezelf daar heb je bemoediging voor nodig weet ze uit eigen ervaring.. Meestal is dat zo nodig om waarachtig en echt in het leven te komen staan. Vele overwinningen zijn er gemaakt en behaald tijdens het zingen van bemoedigende liederen. Woorden, melodieën die je meeslepen door dat moeilijke proces van jezelf af zien naar gezondere opbouwende gedachten
Eigenlijk zijn de woorden van de Eeuwige ook als zaad in haar binnenste. Woorden die levend zijn, een krachtig zaad dat zal ontkiemen in de duisternis van haar onbewustheid.
Het zal zijn weg in haar vinden zelfs langs allerlei keien van onbewuste overtuigingen die zich in haar binnenste hebben gevormd. De keien van verdriet, angst voor andere mensen en situaties. Vastzittende monsterkeien maar door het zacht,groeiend geweld van brekend zaad zullen ze losgewoeld worden. Want niets is sterker, zachter, vast beslotener dan het zaad van de onvoorwaardelijke liefde.


P.S. uit archief

woensdag 2 april 2014

dinsdag 1 april 2014

Bericht 7 uit Hoogeveen

Hallo Marja
Hier ben ik weer, wat gaat de tijd toch vlug. Toen ik je brief las wilde ik wel direct terug schrijven zo vol zat ik met ideeën naar aanleiding van je brief. Toch deed ik het niet want juist die volheid maakt me chaotisch en daardoor rommelig in mijn schrijven. Nu hier op zaterdagmorgen na de koffie heb ik redelijk ordelijke gedachten stromen. 
Zo vond ik het ritje die we om de 14 dagen maken naar Oost Groningen om mijn ouders te bezoeken  opeens een vreemd eenzaam gebeuren. Alle bestuurders reden in een blikken doosje op wielen naar hun bestemming op dezelfde weg maar ontmoeten elkaar niet. Soms zelfs urenlang reizen langs de eendere wegen zonder ook maar enig contact. Het gaat vlug en ook zo vluchtig als je begrijpt wat ik bedoel.
Nou ja D....rijdt rustig en oplettend en ik was gespannen, schrok van elke kleinigheid. Tja met mijn ouders gaat het niet zo goed, er is van alles aan de hand telkens verergerd de toestand van de ogen van mijn vader. Dit maakt dat ik slecht slaap en een beetje gespannen raak. Ik reageer dan altijd wat heftiger dan dat ik normaal zou doen. Gelukkig troffen we mijn ouders in vrij kalme staat aan en zijn er weer een paar afspraken met de oogarts in de planning. En dan moeten we gewoon dit akelig besef van hun lijden aanvaarden. Zo als zij daar samen hun lot dragen kan me soms aanvliegen. Enfin dit zijn zaken die veel mensen op hun levenspad tegen komen. Toch word daar niet vaak over gesproken met anderen, Juist omdat het ook zo'n grillig steeds veranderend probleem is. Zoals de weg kan zijn in de laatste jaren van een mensenleven die boven de tachtig jaren geraken

maandag 31 maart 2014

10 vrijmoedige vragen uit: Psychologie magazine + update met antwoorden


1...Wat was het raarste wat u als kind deed ?

Tja het raarst is denk dat ik (10jaar oud) uit boosheid de banden van een fiets heb laten leeglopen toen ik daar de kans voor kreeg. De eigenaar van de fiets had me ongenadig gepest op school.

2....Wat is het domste wat u ooit gedaan heeft?

Het domst is denk ik dat ik enige tijd heb gerookt en het voor mij best lastig was daarmee te stoppen maar het is wel gelukt

3....Wat vond u het moeilijkste om te leren?

Te leren dat , als je altijd je gelijk wil halen, dat best liefdeloos is.

4....Wat is uw grootst verdriet?

Als mensen me niet nemen zoals ik ben.

5....Wat is uw terug kerende nachtmerrie?

Slapen in vreemde bedden op vakantie Brrrrr

6 ...Wanneer hebt U voor het laatst gehuild?

Vorige week om mijn vader, zijn ogen zijn er steeds slechter aan toe.

7....Wat zou u tegen uw ouders willen zeggen?

Dat ik zo van ze hou

8....Wat zou u terug willen draaien?

Sommige stomme dingen die ik uit boosheid heb gezegd.

9.... Met welke eigenschap worstelt u het meest?

Mijn luiheid

10....Wat is uw heimelijk genoegen?

 Snoepen van kaneelstokken.


Durf jij de vragen ook beantwoorden ?

dinsdag 18 maart 2014

Bericht 6 uit Hoogeveen


Hai Marja

WE hebben inderdaad genoten van het lente-weekend.
En het was gezellig rumoerig toen onze kleinkinderen hier waren. Nu vandaag de volgende zaterdag is het hier droog maar wel iets kouder van temperatuur. De Fietsronde deelnemers van Drenthe hebben wel wat meer last van de wind die hier vandaag waaide. Ze zijn ook hier in Hoogeveen in vliegende vaart rond gereden. Veel heb ik er niet van gezien want ik was onze dochter aan het helpen om de plakplastic van de ramen te halen in haar nieuwe woning. Wat een pokken-klus was dat zeg pffft De föhn erbij gehaald en maar pieren en trekken.
Ik ben er echt moe van. Ik heb een bijzonder enerverende week achter de rug. De jaarlijkse controle van de borstfoto was gelukkig goed bevonden. Gelukkig wel.

vrijdag 7 maart 2014

Orchidee drama



Au, riep de kleine Orchidee, happend naar lucht.
Toe Sanseveria . Kun je het zien?
Is Waterdrager klaar met knippen misschien?
Nee, bromde de oude Sanseveria met een zucht,
stram probeerde ze rond te kijken
of de orchidee al zou bezwijken
Plots werd er water geplonst

Sanseveria  verschrikt... en gefronst
keek ze in het rond
 waar de waterdrager wel met haar schaartje stond
Orchidee jammerde, zo nattig in mijn potje.
Lucht wortels jammerde ze hijgend met een snotje
 
En knip,knap nog een snip, snap,snerp
deed die lelijke schaar zijn werk.
Ze werd even gedraaid,
de vloer lag met al haar luchtwortels bezaaid

Ademloos stond ze te trillen in het licht.
O alle wortels weg. Het was een naar gezicht
Vergeefs luchthappend verstikte de kleine Orchidee.....O jee!!

Sanseveria liet van verdriet haar vette steelbladeren buigen en knappen.
Ze was haar fierheid verloren en weg liepen al haar levenssappen
Waterdrager en moeder keken verbijsterd toe wat ze hadden aangericht.
Jaren later dus als nagedachtenis ......dit kleine gedicht. 

dinsdag 4 maart 2014

Bericht 5 uit Hoogeveen

Beste Marja

Tja dat Evangelische Gemeenteprofiel  herken ik wel maar het word niet zo hard gespeeld hoor.

Tenminste als je je koest houd en niet openlijk twijfel oppert tegen over de leiding van de kerk. En daarmee mensen binnen de kerk confronteert. Dit is ook het punt waarom ik daar uiteindelijk ben vertrokken. Ik was al heel lang aan het vrij en anders denken, maar dat is niet zo bijzonder hoor. Want dat doen veel mensen zowel binnen als buiten de kerk Maar vrij doen om zomaar eens te zeggen is een andere zaak want dan kom je alleen te staan en dan moet je zeker zijn van je zaak( glimlach) temeer omdat mijn man wel binnen de kerk bleef..
Toch binnen deze kerk heb ik vooral veel aandacht en liefde onder vonden. Het was een boeiende tocht door de Bijbel heen en ik heb er zoveel geleerd moet ik zeggen. De mensen binnen die kerk draag ik nog steeds een warm hart toe maar ik ben het niet meer eens met wat ze verkondigen. Na heel wat gesprekken binnen de kerk te hebben overdacht en ander tumult was ik zover dat ik besloot niet meer te komen. (glimlach)

dinsdag 25 februari 2014

Even tussendoor

Goedemorgen vanmorgen zojuist de brief Bericht 4 uit Ravels gelezen. Mooie vragen

stelt Marja waar ik  de komende dagen even over ga nadenken. Dat is nou het leuke aan brieven schrijven je kunt er even rustig over nadenken. Vooral als die vragen gewoon uit belangstelling worden gesteld en niet om een strijd aan te binden over het grote gelijk. Voor mij was het een verademing en een eye -opener toen er tijdens (een uitzending van de IKON ) de vraag werd gesteld: "Wat wil je? Je gelijk halen? Of wil je gelukkig worden? Deze vraag stelde mij jaren geleden in een vrije ruimte in mijn hoofd. Kijk als je het hebt over mensen in vrijheid te laten leven stel dan deze vraag zou ik zeggen. Het is al wat jaren geleden dat ik deze hint van de Eeuwige ontving. Het heeft gemaakt dat ik rustiger in het leven kwam staan. Want er is altijd strijd door pijn en verdriet die woelig woelt en waait tussen de mensen . Vooral op het  geestelijk gebied, of sfeer tussen mensen. Juist als je met mensen te maken hebt die een vrij radicaal standpunt innemen. Tot nu toe geniet ik van de correspondentie met Marja. Lees je ook mee? En vragen en opmerkingen zijn van harte welkom hoor.

dinsdag 18 februari 2014

Bericht 4 uit Hoogeveen

Hoi Marja
Wat zijn we toch een beetje geluksvogels  omdat we na een bedreigende ziekte toch weer
verder konden met ons leven. Wel een beetje anders weliswaar maar toch we hebben allebei de oncoloogcontroles achter ons kunnen laten. Die woestijntijd is voorbij gelukkig.
Tja Marja mijn man kwam uit een Hervormd gezin. Ik dus uit een socialistisch gezin. Dat wij uiteindelijk voor een Evangelische Gemeente kozen had vooral te maken met dat ik me eenzaam

voelde in de Hervormde kerk. Mijn man wilde ook wat meer diepgang en zo zijn we dus in een kleine gemeenschap van gelovigen terecht gekomen.
Ik wil daar niet te veel over uitweiden want in de Hervormde Kerk heb je ook warme mensen hoor. Maar met onze verschillende achtergronden kwamen we toch beter op onze plek in de Evangelische Gemeente.
Dit was voor onze ouders moeilijk het heeft dan ook een tijd geduurd voordat we weer ontspannen met elkaar konden omgaan. Inmiddels is dit redelijk hersteld. Jij hebt daar ook mee te maken gehad las ik tussen de regels door op je weblog en dan van de andere zijde als van ons. Boeiend nietwaar Dat juist wij samen schrijven vind je ook niet?

zondag 9 februari 2014

WE-300 Leuteren

Gefeliciteerd met je verjaardag, zeg ik terwijl ik haar klamme handje schud.

Ze had me uitgenodigd op haar verjaardag en ik ben maar gegaan.
Dank je wel zei ze. Zie daar heb je Vera die is ernstig ziek geweest.
Hallo Vera, ken ik je van de kerk, jij zit altijd vooraan toch?
Ja zegt Vera maar ik weet niet wie je bent.
Nou ik ben de vrouw van Kees die altijd de koffie verzorgt je weet wel
O, die ja die zit altijd bij de deur ja. zegt de andere.
En ben U ziek geweest dan?
Ja heel ernstig, er klinkt opeens een zoete babbel ballade van ziekenzangers
Wil je ook koffie ? Vraagt de gast vrouw. Ja doe maar antwoord ik.
Vera stopt met ziekzingen en kijkt heel tevreden.
Ze heeft zo mooi gezongen. Ben der bijna van in slaap gevallen……Gaap
En zo babbelt het bezoek als een zacht muziekje in de warme kamer maar wat door….
Ik weet niks om te babbelen ben dus met stomheid geslagen
Stiekem maar wat aan dommelen geslagen met open ogen.
Niemand merkt het, ze zijn waarschijnlijk ook stiekem aan het dommelen
Nog een glaasje fris? Ik schrik wakker en zeg: Euhh ja doe maar .
Prachtig weer niet waar? Klinkt het opeens ferm.
We schrikken allemaal sputterend wakker en nemen snel een slokje fris.
Rillen even en kijken ongeïnteresseerd naar buiten terwijl bij mij een onstuimige wil de kop opsteekt.
Niet te stuiten zeg ik opeens: Kom ik stap maar eens weer op .
Pak mijn tas en jas en roep :Fijne verjaardag nog verder hoor.
Op de fiets terug voel ik me belazerd, en bij de neus genomen en begrijp zo fietsende, dat de dames stiekem vijanden zijn van elkaar.
Mensen babbelen vaak uit nieuwsgierigheid, verveling, angst of vergis ik mij?


PS een oud berichtje bewerkt voor de WE-300 leuteren

dinsdag 4 februari 2014

Bericht 3 uit Hoogeveen


Dag Marja


Daar was ik weer (Glimlach) Als deze brief op mijn weblog verschijnt dan heb je ook bijna je uitslag van de MRI scan, vurig hoop ik natuurlijk dat de uitslag goed zal zijn. Tja dit is dus een niet zo`n slimme opmerking van mij. Want wie wil zoiets nou niet. Ik heb nog geen mensen ontmoet die het slechte voor een ander wilde. Nee gelukkig niet. Of jij wel?

Wat mijn specialiteit is in ons gezin weet ik niet (glimlach) Daar moet ik nog even over denken. Wel ben ik een mens die vrij gemakkelijk is. Ik bedoel ik raak niet zo snel van de kook van viezigheid op deuren, plinten, enz. Maar waar ik een apennoten-bloedhekel aan heb is dat sleutels, scharen, portemonnees, tassen, I.D-kaarten enz  enz achteloos neer gegooid worden en daardoor zoek raken. Mijn specialiteit is misschien dan dat ik humeurig ga zoeken en net zolang door zet tot ik ze dan terug heb. Ik heb sowieso een tic dat ik altijd alle dingen op hun plaats wil hebben. Zodat ik niet eerst een half uur moet zoeken als je bijvoorbeeld een schaar wil gebruiken. Een uitermate lastige tic is dit voor mijn huisgenoten die daar niet zo`n punt van maken. Ja dit is vast een van mijn specialiteiten hier in ons gezin. Eentje die hier in dit gezin zeer nodig was. Weet je de mensen om je heen vormen je ook. Je gaat kwaliteiten ontwikkelen die nodig zijn om een je gezin goed te laten functioneren in de maatschappij.

zaterdag 1 februari 2014

De dag dat ik te laat kwam.

Klim in de pen en schrijf over: " De dag dat ik te laat kwam"

En nu moet ik dus schrijven over dat ik te laat kwam. Nou ja dan moet ik toch eventjes glimlachen

om mijn inwendige snelle reactie: Verdorie ik kom nooit te laat. Ik zorg dat ik altijd ruimschoots op tijd vertrek. Je zult zien, nu ik dit dus beweer dat ik misschien wel eens te laat zal komen. Ik ril ervan, het idee dat mij dat zal gebeuren. Het is er zo ingeprent waarschijnlijk door angst in mijn jeugd. Want vroeger waren ze streng hoor en keurden ze je snel een publiekelijk af. Dat was in de zestig zeventiger jaren heel gewoon hoor op school of op je werk.
Tja  als een zoon of een dochter van ons een beetje achteloos met afgesproken tijden omgaat moet ik me altijd inhouden om niet mijn hamertje te pakken. Dat hamertje waarmee je er waarheden intimmert bij je kinderen. Waarschijnlijk hebben zij  bewust mijn hamer- waarheid door de WC gespoeld. Tja ze hebben gelijk nu ze volwassen zijn, om hun eigen waarheden vast te stellen. Dat wil nu niet zeggen dat zij notoire telaat -komers zijn geworden. Nee gelukkig niet maar ze gaan er wel wat ontspanner der mee om als ik.
Zo dat was het dan weer en ga nu niet melken dat de jeugd van tegenwoordig zich bijna niet aan afspraken houd want dat geloof ik niet meer. Zij kiezen uit vrije wil om een ander zo te behandelen als ze zelf ook graag behandeld wil worden. Of vergis ik me daarin?


Naar een idee van Kriebels en krabbels
Klim in de pen

dinsdag 28 januari 2014

Na het proeven van Goulashsoep.


Afgelopen zondag aten we hier thuis goulashsoep uit een blik. Zodra ik de smaak proefde zag in mijn

hoofd direct het tentdoek van de tent waarin ik voor het eerst goulashsoep proefde. Bijzonder hoor zoals het geheugen werkt. Dat je dan zo ineens weer alles voelt en proeft wat je zintuigen opnamen in die tijd. De geur van gras die helemaal verstikt onder het tentzeil  op de vloer lag . Het suprême
moment van iets totaal nieuws proeven. Ik zie mijn oom Abel zo voor me en naar me kijken want hij had de soep gekocht. Prachtig Ik weet niet hoe mijn vader en moeder de soep vonden, maar wel zag ik dat mijn oom glimlachend aan de tent-tafel zat. Ik ben altijd dol op nieuwe recepten geweest. Ja die leuke vakanties in Norg tijdens mijn kinderjaren kwamen weer naar boven uit mijn onderbewuste. Ik weet nog dat ik boven op een hooiberg samen met de korfbal vereniging leden heb geslapen. Me bewust dat ik net als Swiebertje  op de hooiberg sliep. Ik moest eerst op een ladder de hooiberg beklimmen en ik verbaas me nu dat ik geen spoortje angst voelde voor de muizen die daar vast en zeker moeten zijn geweest. Norg was zo anders als bij ons thuis in die dagen. Alleen al die prachtige grote bomen die daar overal stonden. Ik besloot afgelopen zondag direct na de soep dat ik wel even een wandeling in Norg wilde maken en D...... leek het ook wel mooi. Hij was er nog nooit geweest en er lag sneeuw in Norg afgelopen zondag.  Prachtig en als je daar dan wandelt in dat mooie, oude Esdorp dat Norg is komen er nog veel meer herinneringen naar boven. De gigantisch oude bomen stonden zonder blad overal naar de hemel te reiken. Ze moeten er geweest zijn toen ik daar als kind speelde, onbewust genietend van de rustige sfeer die daar in dat dorp heerst. De garage was er ook nog waar mijn vaders auto door de assen zakte. Bijzonder moment was dat hoor.

De molens, de boerderijen het was heerlijk daar weer eens te zijn. De boeren-camping was er ook nog maar de slager vlabij de camping was leeg. Waar ik ook nog een herinnering aan heb maar die zal ik niet meer allemaal opnoemen. Hiernaast zie je boerderij waar ik in de hooiberg heb geslapen en achter de boerderij is een kleine boerencamping waar mijn ouders samen met nog meer familieleden enkele vakanties hebben door gebracht.

dinsdag 21 januari 2014

Bericht 2 uit Hoogeveen


Beste Marja

Het is nu zondag Marja en ik schrijf nu in alle rust je even terug. Ik ben vanmorgen niet naar de kerk

gegaan omdat ik moe was. Moe van alle snel opvolgende gebeurtenissen in ons leventje. Het zijn maar kleine dingen hoor maar toch moet ik af en toe rust nemen. Geen mensen om me heen. Ik kan me herinneren dat dit eigenlijk al mijn hele leven zo was. Ik zie en voel vooral hoe kleine spanningen vaak niet oplossen tussen mensen. De verschillen van meningen worden wel gerespecteerd, gelukkig wel maar de spanningen blijven er geluidloos wel. Daarom is het goed dat ik af en toe even rust neem en me even ontspan en een boek kan lezen of schrijven. Want het zijn nu hun eigen verantwoordelijkheden. Ik wil me daar niet meer mee bemoeien.


Je vraag of ik vrijwilligerswerk doe?  Ja nu raak je een zere teen van mij Marja en ik moet er een beetje bij lachen want zo zeer doet die teen inmiddels niet meer hoor  Ik heb er zelf namelijk wat aan gedaan. Dat is zo belangrijk dat je iets niet laat broeien omdat je jezelf onmachtig voelt enfin ik zal er niet langer om heen draaien hahaha  NEE het is geen vrijwilligerswerk. Ik heb mijn hele leven als getrouwde vrouw een soort van vrijwillige taken op mij genomen. Zoals 5 kinderen groot brengen, vrijwilligerswerk als creatieve knutselshops op vrijdagmiddag, leesmoeder voor de bengels van de klas, zondagschool voor de kleuters geleid en nog veel meer van dat soort taken. Ik heb er altijd van genoten met kinderen te spelen en ik doe het nu elke woensdag met onze kleinkinderen. Allemaal voor niks en niemand dal omdat ik het zo graag doe.

zaterdag 18 januari 2014

Het Aramese Jezus-gebed

Vanmorgen keek ik naar het programma "Het Vermoeden" daarin werd gesproken over een vertaling van het Aramese Jezus -gebed door Bram Moerland. Het raakte me en daarom wil ik het  met jullie delen. Het spreekt voor zich en ik hoef er niks aan toe te voegen dunkt me.
Verder verwijs ik naar de site van Bram Moerland Ik heb daar nog niet alles gelezen maar zal dat nog doen. Nu snel weer  bezig met iets anders wat nodig is, later in mijn stille uurtjes weer iets om mee bezig te gaan!

groetjes van Novelle



Het Aramese Jezus-gebed

Bron van Zijn, die ik ontmoet in wat mij ontroert,

Ik geef u een naam opdat ik u een plaats kan geven in mijn leven.

Bundel uw licht in mij - maak het nuttig,

vestig uw rijk van eenheid nu,

uw enige verlangen handelt dan samen met het onze.

Geef ons wat we elke dag nodig hebben aan brood en aan inzicht.

Maak de koorden van fouten los die ons vastbinden aan het verleden,

opdat wij ook anderen hun misstappen kunnen vergeven

Laat oppervlakkige dingen ons niet misleiden.

Uit u wordt geboren:

de alwerkzame wil,

de levende kracht om te handelen,

en het lied dat alles verfraait en zich van eeuw tot eeuw vernieuwt.


(Vertaling Bram Moerland)

dinsdag 14 januari 2014

Beheer geklungel hier.



Kijk een prachtig zinnetje op een kleurige afbeelding en ja ik zou nu een stukje kunnen schrijven over de heerlijke blokken zeep die ik op mijn verjaardag had gekregen ze hielden me zelfs bezig in mijn dromen. Maar ik wilde eigenlijk nu eventjes verklaren dat ik geklungel heb in het beheer bij Blogger en daarom mijn berichtjes van 2014 kopieer op "Schrijfsplinters "bij Wordpress. Ik hoop dat ik uiteindelijk niet hoef te verhuizen naar Wordpress want Blogger beviel mij altijd zo goed tja veranderingen zijn nog niet altijd verbeteringen dat merk ik dus nu wel.
O ja nog even dit mijn  gelezen boeken en gedichten verhuis ik ook naar "Graag gelezen "Want anders denk ik niet dat mijn schrijfsels hier goed bewaart blijven. Nou ja mocht ik uiteindelijk toch moeten verhuizen naar Wordpress dan weet je waarom. Gelukkig is het nog niet zover en ga ik me nu richten op een brief aan Marja in Ravels.

zaterdag 11 januari 2014

Wat is leven?

Zelf heb ik in de negentiger jaren  tijden gehad dat ik aan de hand van een thema de Bijbel las.
Zo ook met deze vraag wat is Leven?
Leven is ontdekken wie wat en waar is denk ik nu dan zo even.
Ik vond het toen fijn zo bezig te zijn met de Bijbel.
Ik zal opnieuw daar weer eens daar mee bezig gaan en opnieuw weer te gaan ontdekken.
 Wat leven in de Bijbelse zin nu echt is.
Want morgen word ik al weer zestig jaar en zal ik wellicht anders tegen dingen aankijken als in de negentiger jaren dacht je ook niet?

groetjes van Novelle
 
Wat is leven?
Op een mooie dag, rond het middaguur, heerste er overal in het bos een diepe stilte. De vogels hadden hun kopjes onder hun vleugels gestoken, en alles was in ruste.
Toen stak een goudvink zijn kopje op en vroeg: “Wat is leven?” Iedereen was onder de indruk van deze diepzinnige vraag.
Een roos, die net uit haar knop kwam en verlegen het ene bloemblaadjes na het andere openvouwde, genoot van het zonlicht dat ze net ontdekt had. “Leven is Worden,” zei ze.
De vlinder was minder filosofisch. Hij vloog dartel van de ene bloem naar de andere, en nipte overal aan de verrukkelijke nectar. “Leven is puur genieten en zonneschijn,” verkondigde hij.
Op de grond sleepte een mier zich voort onder het gewicht van een stukje stro dat tien keer zo groot was als hijzelf. Hij zei: “Leven is niets dan zwoegen, zweten en zwaar werk.”
Het had heel goed uit kunnen lopen op een fikse discussie over de zin van het leven, als het niet zacht was gaan regenen, en de regen sprak: “Leven bestaat uit tranen, alleen maar tranen.”
Hoog boven het bos stortte een adelaar zich op zijn prooi en beschreef majestueuze cirkels in de lucht. “Leven,” sprak de adelaar, “is een constant opwaarts streven.”
De nacht viel en het duurde niet lang of een man strompelde na een feestje op huis aan.
‘Leven,” klaagde hij, “is een constant zoeken naar geluk en een aaneenschakeling van teleurstellingen.”
Na de lange, donkere nacht kwam rees ten slotte de roze ochtendschemering op aan de oostelijke horizon. “Net zoals ik, de ochtendschemering, het begin ben van de nieuwe dag, zo is leven het begin van de eeuwigheid.”

We wensen je een vreugdevol 2014.
Leo Kaniok
Dit mooie verhaal kreeg ik in mijn mailbox want ik ben geabonneerd op Verhalenmail van Zinnige verhalen. Wil je ook zulke verhalen lezen? klik dan hier op de link van  Zinnige verhalen 

dinsdag 7 januari 2014

Berichten uit Hoogeveen 1


Hallo Marja

Hier komt dan het eerste bericht van de briefwisseling.De oliebollen van 2013 waren dit keer heerlijk. Ik roep dus mijn jongste dochter en oudste zoon uit als Superoliebollenbakkers van
2013.Ik heb helaas teveel oliebollen gegeten, ze waren ook zo lekker. Dat word dus een tijdje rustig aan doen met snoepen voor mij.
Hebben jullie ook zelf oliebollen gebakken Marja?


We hebben een rustige jaarwisseling gehad hoor,gelukkig zijn onze kinderen allemaal volwassen en hoef ik ze niet meer in de gaten houden. Vroeger hebben onze jongens nogal eens wat uitgehaald tijdens de jaarwisseling pfft. Maar gelukkig is dat verleden tijd en kan ik onbezorgd genieten van de roerige avond die de jaarwisseling toch vaak is. Onze kleinzoon van acht begint zo zachtjes aan zich ook te roeren maar dat is nog te overzien maar drie jongens boven de vijftien in eerdere dagen was geen peulenschilletje maar goed dat is voorbij en nu denk ik er glimlachend aan terug.

zondag 22 december 2013

50 Books vraag 49 en de laatste vraag 50

Vraag 49: Denk je ook dat boekbloggers een belangrijke(re) rol kunnen spelen in het promoten van

een boek? En heb je daar nog tips voor?

Hmmm ik denk wel dat boekbloggers invloed hebben op het leesgedrag van anderen. Vooral bij mensen die regelmatig bloggen. Ik heb geen tips nee ik wil eigenlijk geen reclame maken voor boeken. Ik wil lezen en daar soms over vertellen wat ik van het boek vond en anderen vragen wat zij er van vonden Ik ben beu van mensen die eigenlijk stiekem iets van me willen, aan me willen verdienen o.i.d. Ik wil zo niet schrijven of reageren brrrr


Vraag 50: Welke vraag zou je zelf als eerste stellen mocht je het stokje van #50books overnemen

Ik vind vragen stellen wel lollig hoor, Bij de briefwisseling met Marja komen regelmatig ook vragen aan elkaar wel voor natuurlijk. Maar om nou elke week een vraag over boeken te verzinnen, nee dat is niks voor mij. Ik heb dit jaar nu meegedaan en ik vond het meestal leuk om mee te doen hoor maar nu is het genoeg geweest.

donderdag 19 december 2013

Briefwisseling in 2014

Gelukkig wilde MARJA in 2014 wel met mij  een openbare briefwisseling voeren.
Ik ken haar alleen van haar schrijven op haar blog. Dus dat is wel een beetje spannend, maar daardoor juist ook weer heel leuk denk ik. Ik zal beginnen op dinsdag 7 januari met een brief aan haar op mijn blog.  Marja zal dan op 14 januari een brief terug schrijven op haar blog  zo het jaar verder. Dit alles zal onder de Label van Briefwisseling staan op onze blogs. We zullen  de links toevoegen van elkaars brieven. Zodat je, als je de briefwisseling wilt volgen gemakkelijk kunt meelezen. Daar nodig ik jullie hartelijk voor uit en reacties van meelezers maakt extra mooi.


dinsdag 10 december 2013

Nelson Mandela

Je hebt dode werken die niets veranderen maar ook goed zijn daar zal ik niets aan af doen. Ikzelf net

als vele anderen doen werk waardoor de wereld niet veel veranderd. Maar je hebt ook levende werken die verricht worden door een groot lijden heen. Nelson Mandela bewerkte een levend werk die de wereld echt veranderde!


55 woorden geschreven n. a.v. Mandela`s overlijden

Meer 55 woorden lezen?
Klik op" Kleine Momenten" boven aan de paginabalk.